Ver hoeft niet altijd mooier te zijn. Lang niet altijd beter. De TC Goor-tweedaagse 2025 bewees dat.
Negentien leden van onze fijne Tourclub beleefden twee prachtge fietsdagen in en rond Bad Idburg.
Een paar van die negentien maakten er trouwens een eendaagse van en die misten de verrassend
goede Italiaan waar we op zaterdagavond copieus dineerden. Alle remmen gingen daar los. En dat
was verdiend. Op die zaterdag fietsten we na een aangenaam korte autorit mooie kilometers. En na
hert nodige klimwerk was het goed om koolhydraten aan te vullen.
En wat was er het aan de voet van het Teutoburgerwald mooi rustig. Wat hielden Duitse
automobilisten mooi rekening met ons fietsers. Dat zijn we thuis wel minder gewend. En wat waren
er mooie klimmetjes, niet te lang en niet te steil. Helemaal goed zo aan het einde van het
wegseizoen.
In twee groepen reden we. Een groep nog redelijk jonge en zo nu en dan onstuimige hardrieders. En
een groep met pensionada’s. Sommigen al er in de zeventig maar indrukwekkend hoe goed die
krasse knarren naar boven reden. Chapeau!
Overnachten dat deden we in een hotel dat wel een flinke renovatie kan gebruiken. En waar
‘Vrielinkschildert’ zich ook nog wel een paar weken kan uitleven. Maar het was verder een prima
hotel. Goede bedden, goed ontbijt en sympathieke eigenaren en dito personeel. Al met al niks mis
mee. Voor die keuze moeten we de organisatoren van het geslaagde uitstapje bedanken. Maar
misschien moeten we ze nog meer bedanken voor het goede contact dat ze hadden met de
weergoden. Want hoewel de voorspellingen er niet goed uitzagen, hebben we gefietst met hooguit
een paar druppels regen. Een kniesoor die daar op let.